Biorąc pod uwagę, że:
- taternictwo to przechodzenie trudno dostępnych partii Tatr przy zastosowaniu specjalnych umiejętności i odpowiedniego sprzętu,
- uprawianie taternictwa, wymaga posiadania specjalistycznego przygotowania oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa obowiązujących w tej dyscyplinie,
- obszary dopuszczone do uprawiania taternictwa zostają udostępnione wyłącznie w tym celu, a drogi dojścia w celu komunikacyjnym jako połączenie szlaku turystycznego i drogi wspinaczkowej,
- obszary opisane w § 1 ust. 1 pkt 1 – 3 oraz ust. 2 położone są w strefie ochrony ścisłej,
oraz
na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 17 w związku z art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2004 r. Nr 92 poz. 880) zarządza się, co następuje:
§ 1
1. Uprawianie taternictwa ogranicza się do dróg wspinaczkowych:
w rejonie Morskiego Oka – w obrębie grani i leżących poniżej ścian na obszarze od Przełęczy Białczańskiej poprzez Rysy, Mięguszowieckie Szczyty i Cubrynę do Wrót Chałubińskiego, wraz z boczną granią Mnicha – załącznik nr 1,
w rejonie Doliny Pięciu Stawów Polskich wraz z Dolinką Buczynową – od szczytu Świnicy do Przełęczy Zawrat pomiędzy granią a czerwono znakowanym szlakiem turystycznym oraz w obrębie grani i leżących niżej ścian od Przełęczy Zawrat po Małą Buczynową Przełączkę – załącznik nr 1,
w rejonie Hali Gąsienicowej – w obrębie grani i leżących poniżej ścian od Żółtej Przełęczy przez Granaty, Kozi Wierch, Zawratową Turnię, Świnicę do Świnickiej Przełęczy, wraz z boczną granią Kościelców po Karb – załącznik nr 1,
wytyczonych na zachodniej ścianie bramy skalnej u wylotu doliny Lejowej,
wytyczonych na skale w żlebie Jaroniec.
2. W okresie występowania zagrożenia lawinowego 2 stopnia lub wyższego udostępnia się do celów szkoleniowych skałkę na południowo-zachodnim zboczu Suchej Jamy (tzw. Wapiennik), położoną na Hali Gąsienicowej.
§ 2
1. Udostępniane drogi taternickie znajdują się na obszarach obejmujących ściany, od podnóża po grań lub wierzchołek szczytu lub formacji skalnej.
2. Cele taternictwa zimowego muszą być dostosowane do zaleceń wynikających z komunikatu o stopniu zagrożenia lawinowego.
§ 3
1. W czasie dojścia oraz powrotu do dróg wspinaczkowych obowiązuje dojście najkrótszą bezpieczną drogą od najbliższego szlaku turystycznego, z tym, że zaleca się używanie tradycyjnie wykorzystywanych ciągów komunikacyjnych.
§ 4
1. Podczas uprawiania taternictwa zabrania się:
montażu i demontażu stałych punktów asekuracyjnych bez zezwolenia dyrekcji Tatrzańskiego Parku Narodowego,
naruszania zakazów określonych w art. 15 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w szczególności podkuwania lub niszczenia skały, doklejania chwytów, niszczenia roślinności.
2. Zezwolenie, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 można otrzymać po wykonaniu montażu lub demontażu stałych punktów asekuracyjnych.
3. Biwakowanie w ścianie jest dozwolone w sytuacjach skrajnych, zagrażających zdrowiu i życiu.
§ 5
1. Osoby udające się i powracające z obszarów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 - 3 są zobowiązane do zamieszczenia wpisu w „książce wyjść taternickich”.
2. Książki, o których mowa w § 5 ust. 1 będą wystawiane w schronisku w Morskim Oku, schronisku w Pięciu Stawach Polskich, schronisku na Hali Gąsienicowej, oraz w stacji kolei linowej na Kasprowym Wierchu.
§ 6
1. Traci moc Zarządzenie nr 10/2005 z dnia 16 grudnia 2005 r. w sprawie uprawiania taternictwa na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego;
2. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 6 lutego 2009 r.
Załącznik nr 1 do zarządzenia Dyrektora TPN nr 4/2009 z dnia 05.02.2009 - 1,05 MB
Lub to samo w pliku *.jpg do pobrania 919 KB tutaj.
